çık gel bir sabah mutluluğu bıraktığım yerden kanına
şemsiyeni , kırmızı hırkanı , hüznünü olduğun yer de bırak
son bakışımı koy cebine gel
karlı ve soğuk da olsa yolların
kısa kollu yüreğimi giyer karşılarım seni
bilirim olmaz bir daha ve mümkünü yok tekrarının
olsun yeter ki yüzün gülsün
ben seni bir dost bir kardeş gibi de severim ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder