Öküz yutmuş gibi ağırım kendime
bir yandan kuşlar çırpınıyor umarımın üstünde
ve sanki hiçbir pencerenin önün de
ekmek bulamayan aç bir güvercin tedirginliği içimde
bu keşmekeş hayatım hep ondan
galiba seni bir daha hiç göremeyeceğim
hoşçakal kır çiçeğim

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder